W bieżącym numerze Informatora powracamy do prezentacji zasłużonych Swarzędzan. Tym razem jest nam dane „wejść” na podwórko swarzędzkiej oświaty i zaprezentować wybitnego pedagoga, wychowawcę, organizatora, dyrektora Zespołu Szkół nr 1 w Swarzędzu - Przemysława Jankiewicza.
Dyrektor Przemysław Jankiewicz urodził się 27 listopada 1959 roku w Kościanie. Wkrótce potem jednak rodzina przeniosła się do Poznania na stałe. W Poznaniu uczęszczał do Szkoły Podstawowej, a następnie do Liceum Ogólnokształcącego nr 6 im. Ignacego Jana Paderewskiego. Już w wieku maturalnym dały o sobie znać zainteresowania problematyką techniczną, które zaowocowały kontynuowaniem nauki w Akademii Rolniczej w Poznaniu. Pan Przemysław Jankiewicz studiował na Wydziale Technologii Drewna ze specjalnością: chemicznej technologii. Studia na Akademii Rolniczej skończył w 1983 roku uzyskując dyplom mgr inż. chemicznej technologii drewna. Już w roku następnym rozpoczęła się dla Pana Przemysława pierwsza przygoda z pracą zawodową i - co zasługuje na szczególne podkreślenie – jest to przygoda związana aż do dnia dzisiejszego z miastem, jakże mocno znanym i związanym z obróbką drewna, a więc Swarzędzem. Dokładnie w dniu 1 września 1984 roku, na podstawie mianowania, został zatrudniony jako nauczyciel przedmiotów zawodowych (stolarz, tapicer) w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Swarzędzu przy ul. Polnej.
Znakomita i kreatywna działalność pedagogiczno-wychowawcza Pana Przemysława zaowocowała powołaniem go na stanowisko dyrektora szkoły z dniem 1 listopada 1986 roku. To właśnie w roku bieżącym minie ćwierć wieku pracy Przemysława Jankiewicza na stanowisku dyrektora, najpierw Szkoły Zawodowej,
a obecnie Zespołu Szkół nr 1 w Swarzędzu. Jest to okoliczność, aby choć krótko wspomnieć o dziejach swarzędzkiego szkolnictwa zawodowego i zauważyć ogromny organizacyjny przełom w tymże szkolnictwie, który nastąpił i następuje nadal od 1986 r. za przyczyną dyrektora P. Jankiewicza.
Początki szkolnictwa zawodowego w Swarzędzu datują się na koniec XIX w. Pierwszym organizatorem były ówczesne władze pruskie. Okres międzywojenny stanowił kontynuację tego szkolnictwa w szkole Podstawowej nr 1 przy ul. Zamkowej. Tuż po zakończeniu działań wojennych w 1946 roku, szkolnictwo wznowiło działalność pod nazwą Publiczna Szkoła Średnia Zawodowa, tym razem zlokalizowana w budynku przy Placu Niezłomnych wspólnie ze Szkołą Podstawową nr 2. Cała dekada lat 50-tych to liczne zmiany organizacyjne tej szkoły, a także liczne dodatkowe obiekty i lokale udostępniane na cele nauczania i zajęć praktycznych. Ciągle jednak, mimo licznych starań, pozostawał otwarty problem własnego wyłącznego budynku dla Szkoły Zawodowej. Problemu tego nie udało się też rozwiązać w dekadzie lat 60-tych i 70-tych. Warto tu jednak odnotować, iż już na przełomie lat 1961/1962 otwarto Zasadniczą Szkołę Zawodową dla Pracujących z siedzibą przy ul. Polnej na II piętrze Szkoły Podstawowej nr 2. Również i to rozwiązanie nie wniosło żadnej istotnej zmiany i poprawy warunków nauczania zawodowego. Sytuacja w tym zakresie, mimo wielu starań miasta, jak też władz oświatowych, nie uległa żadnej poprawie aż do połowy dekady lat 80-tych.
Wspomniana już nominacja mgr inż. Przemysława Jankiewicza w 1986 roku na stanowisko Dyrektora Zespołu Szkół Zawodowych zaowocowała w swarzędzkim szkolnictwie licznymi i owocnymi inicjatywami, stanowiącymi gruntowny przełom na naszej ziemi. Pierwszy ruch dyrektora dotyczył przeniesienia Zespołu Szkół Zawodowych na Plac Niezłomnych w Swarzędzu, do samodzielnego obiektu po byłej Szkole Podstawowej nr 1.
W obiekcie tym, wraz ze Szkołą Zawodową, powołano pierwsze w Swarzędzu Technikum Technologii Drewna dla Pracujących. Na kolejny ruch nie trzeba było długo czekać. Na przełomie 1991/1992 roku udało się odkupić obiekt Swarzędzkich Fabryk Mebli przy ulicy Podgórnej 12 pełniący poprzednio funkcję Hotelu Pracowniczego, stołówki pracowniczej i przedszkola. Obiekt poddano gruntownej modernizacji i począwszy od roku szkolnego 1992 rozpoczęto działalność dydaktyczną w zupełnie nowych, znacznie lepszych warunkach. Staraniem dyrektora P. Jankiewicza wkrótce rozpoczęto na terenie przyległym, budowę nowej, głównej sali sportowej wraz z łącznikiem przeznaczonym na bibliotekę i czytelnię dla uczniów. Nowe obiekty przekazano do eksploatacji w 1994 r.
Należy odnotować zawitanie do Swarzędza niejako „wieku oświecenia”. Dzięki skutecznej działalności dyrektora Jankiewicza, a także wysiłkowi grona pedagogicznego, w Swarzędzu w roku szkolnym 1991/1992 promowano pierwszych absolwentów - maturzystów. To swego rodzaju nobilitacja dla miasta i jego mieszkańców. Ambicje i marzenia dyrektora miały jednak jeszcze bardziej odległy horyzont. W roku szkolnym 1993/1994 powstała w Swarzędzu pierwsza zawodowa młodzieżowa szkoła średnia – Liceum Ekonomiczne. Nie trzeba było długo czekać, by powstały w Swarzędzu następne szkoły maturalne. Na przełomie 1995/1996 utworzono Liceum Handlowe, na przełomie 1999/2000 młodzieżowe Technikum Technologii Drewna, w kolejnym roku inaugurowało działalność Technikum Mechaniczne dla Dorosłych, a tuż potem pierwsze Policealne Studium Informatyczne. Pojawiły się więc pierwsze preferencje w kierunku uruchomienia szkolnictwa wyższego na ziemi swarzędzkiej, tym bardziej że nawiązano owocną współpracę z uczelniami wyższymi z Poznania.
Tak ogromny i dynamiczny rozwój oświaty zawodowej w dekadzie lat 90-tych oraz na początku pierwszej dekady XXI wieku spowodował, że kompleks szkolny przy ul. Podgórnej stał się zbyt ciasny i wymagał kolejnych zmian na rzecz znacznie większej bazy lokalowej.
Widocznym umocnieniem rangi Zespołu Szkół stało się nadanie tej placówce w roku 2000 imienia Powstańców Wielkopolskich oraz ufundowanie szkolnego sztandaru. Największy sukces dyrektora P. Jankiewicza miał nastąpić jednak na początku XXI wieku. Tak się też stało – w 2002 roku rozpoczęto budowę nowego, największego w Swarzędzu i jednego z największych w Wielkopolsce kompleksu szkolnego na osiedlu Mielżyńskiego. Decyzją władz powiatowych zawarto w nowym obiekcie kształcenie w Liceum Profilowanym o profilu akademickim, techniczno-technologicznym oraz społeczno-usługowym.
To wszystko stanowi o ogromnej, wyjątkowej przestrzeni zainteresowań i działalności dyrektora Przemysława Jankiewicza. Ta niezwykłość osobowa dyrektora została dostrzeżona w postaci licznych świadectw, kart oceny, dyplomów, listów gratulacyjnych, podziękowań i wyróżnień.
Trzeba w ślad za tym wymienić także cechy osobowości naszego bohatera, jak: systematyczna, wysoka aktywność zawodowa, autorytet w gronie pedagogicznym, tworzenie wysokiego standardu warunków nauczania, inicjowanie i wdrażanie stałego postępu instruktażowego nauki, jak np. powołanie pracowni informatycznych, wyposażenia klas w sprzęt multimedialny, organizowanie pracowni językowych, wdrażanie pełnego monitoringu w szkole, inspirowanie kadry dydaktycznej, wychowawczej do stosowania nowoczesnych metod nauczania, itp.
Przymioty pracy dyrektora to systematyczne działania promujące szkołę poprzez współpracę ze środowiskiem lokalnym i stała troska o wizerunek szkoły. Niemałe znaczenie promocyjne, tak dla samej szkoły, jak też miasta Swarzędza, spełnia bardzo owocna współpraca i wymiana zagraniczna praktyk uczniów z licznymi ośrodkami za granicą, np. w Niemczech ze szkołami w Braunschweig, Korbach, Neustadt, Giessen, w Rosji w Sankt Petersburgu, czy na Ukrainie we Lwowie.
Na rynku krajowym szczególnie korzystnie przebiega współpraca z zakładami Volkswagena w Poznaniu, w których uczniowie o specjalności monter-mechatronik mają gwarantowane zatrudnienie po zakończeniu nauki.
Przedstawiona niniejszym wyjątkowość sylwetki Dyrektora mgr inż. Przemysława Jankiewicza stanowi dla autora niniejszego tekstu olbrzymią satysfakcję i rodzi chęć do prezentowania kolejnych osobowości tak osobliwie promujących naszą ziemię swarzędzką, a w tym przypadku osiągnięcia i sukcesy oświaty.
Ryszard Karolczak